• Welkom op het énige échte Nederlandse en Belgische Caviaforum! Het caviaforum voor liefhebbers en fokkers van cavia's.

    Het grootste, mooiste en uitgebreidste Caviaforum van de Benelux. Inmiddels al 17 jaar een begrip in Cavialand. Registreer je nu gratis en maak deel uit van onze informatieve en gezellige Cavia community.

Mijn kleinste vriendje..


Status
Niet open voor verdere reacties.

Debjuhh

Gast
Het is misschien geen cavia, maar toch verdiend hij een mooi plekje op de regenboogbrug!

Ik mocht je ophalen, na lang zeuren bij vriendlief op 13 november 2010. Wauw, ik was verkocht! Uit de dierenwinkel, je was een knappe vent en ik kreeg je mee in een kartonnen doosje. We hadden een mooie kooi voor je en je vond alles wel een beetje spannend. Je hebt altijd je eigen karakter gehad. Niet knuffelen, graag krijsen en gewoon een flinke kerel wezen die goed kon bunkeren!

Hallo, Login of Registreren om de URL te bekijken!


Ik kon zo met je lachen, de gekste dingen deed je. Je was altijd best levendig. Lekker spelen in je ren die we later hebben omgebouwd tot je woonerf, wat een ruimte had je toen!!

(kerst 2010)
Hallo, Login of Registreren om de URL te bekijken!


Toen wij in 2011 onze twee caafjes kregen, wist je deze ook om je pootjes te draaien. Ze waren altijd bang van je. Maar jij, jij niet. Je kon ze wel aan, dacht je met je 60 gram.

De laatste weken/maanden zag ik je achteruit gaan. Je kon niet meer in je voederbakje komen, alles moest op gelijke hoogte want ook klimmen ging helaas niet meer. Na een dierenarts bezoek hadden we te horen gekregen dat je een tumortje had hoogstwaarschijnlijk (3 weken terug). Dit ging van kwaad tot erger, totdat je eergister begon met krijsen en rare bewegingen. Ik was afscheid van je aan het nemen, diep van binnen. Ik wou het niet en vond de beslissing enorm moeilijk, om jouw kleine leventje af te pakken. Vandaag wou de dierenarts je toch nog eens bekijken.

Daar zat je vanmiddag, in je knuffelmuts in je vervoersbakje. Je gaf geen krimp. Je zat stil met je grote ogen naar me te kijken. Wat heb je het me zwaar gemaakt, maar ik zag in je oogjes dat het goed zat. Bij de dierenarts heb ik geen moment getwijfeld om je rust te gunnen. Ze heeft jouw laten inslapen, ik heb je nog een paar dikke kussen gegeven, maar het was klaar voor jou. Je gaf geen gil meer, je was op kleine man..

Lieve lieve lieve kleine Hammie, wat ga ik je ontzettend missen. Gelukkig kan ik vandaag nog even naar je kijken en je de nodige aaitjes geven. Maar je hebt voor altijd een plekje in ons hart. Al ben je zo klein, het plekje voor jouw is enorm GROOT!

Rust zacht klein mannetje...

xx

Hallo, Login of Registreren om de URL te bekijken!
 
Status
Niet open voor verdere reacties.
Top